"پنجره نگاهم از تو خالي است. پس كي مي آيي؟ گاهي پرنده ها از اندوه من آواز نمي خوانند، پرنده ها هم چشم به راه آمدنت هستند.

مي داني كه پرنده دلم در قفس تنهايي است. ديگر آواز را از ياد برده ام. نگذار پرواز برايم يك خاطره باشد، يك رويا. بيا و قفس تاريكي ام را بشكن. بيا تا دوباره آواز بخوانم. بيا تا دوباره پرواز كنم.

از انتهاي جاده انتظار، طلوع تو را لحظه شماري مي كنم. در كشتزار نگاهم سكوت زبانه مي كشد و باز منتظرم، جايي كه پرنده هاي دلم از نبود تو مي گريند.

در تپش لحظاتم تو را مي خواهم. در انتهاي جاده انتظار روي تخته سنگ سكوت نشسته ام تا بيايي و چشمانم را به فردا نويد دهي مي داني كه فقط بودن تو را مي خواهم. پس بيا كه منتظرم...

بر لوح مزارم بنويسيد پس از مرگ
فرياد ز محرومي ديدار، دگر هيچ

اللهم عجل لوليک الفرج"

پست شده توسط : مهربان


 لینک | نوشته شده در تاریخ 23/7/84 توسط مهرزاد |