آسمانِ دلم اين روزها هیچ قرار ندارد. مي بارد ومي بارد كه شايد اين رنگين كمان دل به زودي بيارايد، شايد به روی این دل زنگار گرفته به زودي دري بگشايند. دري رو به باغ عشق، باغي پر از گل بوته هاي مهر و محبت؛ باغي پر از چشمه هاي پاكي و نور. باغي از زمين به آسمان آنجا كه زشتي نيست، تلخي نيست نور است و جمال.
 

اى  سفر  كرده  دلم  بى تو  بفرسود  بيا
غمت   از   خاك  درت  بيشترم  سود  بيا
 
سود من جمله ز هجر تو زيان خواهد شد
گر   زيانست   درين   آمدن   از  سود  بيا
 
مايه   راحت   و   آسايش  دل    بودى تو
تا   برفتى   تو،   دلم   هيچ   نياسود  بيا
 
ز    اشتياق    تو    درافتاد   بجانم آتش
وز    فراق    تو    درآمد   بسرم   دود   بيا
 
گر   ز   بهر  دل  دشمن  نكنى  چاره   من
دشمنم   بر   دل   بيچاره   ببخشود  بيا
 
زود   برگشتى   و  دير  آمده  بودى   بكفم
دير   گشت   آمدنت   دير   مكن    زود  بيا
 
كم   شود  مهر  ز   دورى  دگران   را  ليكن
كم  نشد  مهر  من  از  دورى  و  افزود   بيا
 
گر   به  پالودن  خون  دل  من   دارى   ميل
«اوحدى»   خون   دل   از   ديده  بپالود بيا
 یا مهدی (عج) ادرکنی

 لینک | نوشته شده در تاریخ 27/6/84 توسط مهرزاد |