همانطور كه براي سلاله مهربون نوشتم واقعا دل من به اندازه يه انگشتانه است يا شايد از اون هم كوچكتر، كه چه بي بهانه يا با هر بهانه كوچكي لبريز مي شود... لبريز از عشق و دوستي ... دوستي هاي پاك.

از صميم قلب و بي هيچ اغراقي خداوند منو خيلي دوست داره كه تمام دوستايي رو كه در مسيرم قرار مي ده همه دوستاي خوب و پاكي هستند. و گرنه من كجا و اين دوستان كجا؟ خدايا شاكرم به خاطر اين دوستان خوبي كه در مسير هدايتم قرار مي دهي... خدايا مرا هم هدايت كن...يعني واقعا روزي خواهد رسيد كه دل من هم مثل دل اين دوستان پاك و بي آلايش از دو رنگي ها دنيا باشد؟

بعضي وقتا به يه نوشته ها يا نامه هايي بر مي خورم كه منو سرشار از احساس و صميميت پاك مي كنه. متاسفانه خيلي از اون نامه ها رو نميشه در وبلاگ كه يك محيط مجازي همگاني است، قرار داد! نامه زير از جمله نامه هايي است كه از يك دوست مهربون و صميمي پاكدل دريافت كردم و با كمي تغيير در وبلاگ مي گذارم:

به نام خدا

يا نور فوق كل نور

.~.~.~.~.~.~.~.~.



... سلام



از ديروز تا حالا... يه کلمه مي‌خوام که يه تشکر « بسيار قوي»* از شما کنم...اما چقدر کلمه‌ها کوچولو شدن! يه هويي

يه جمله مي‌خوام که توش بارون باشه؛ يه انار باشه؛ يه سلام باشه... يه صبح باشه... يه نماز؛ چند تا دونه تسبيح گلي
يه جمله که پر از عطر گل محمدي باشه
يه جمله که رنگ «جمعه» باشه...
يه جمله که اصلاْ حتي يه ريزه هم بوي تعارف نده
مثل « آب » باشه



اونوقت تقديمش کنم به شما...
....

اميدوارم روزي زبانم به حقيقت گشوده شه...
کنار « پروانه »؛ پرواز کنم...
کنار نور...
به « نور» برسم



پس من سکوت مي‌کنم
و شما حالا ديگه مي‌دوني که من چي مي‌خوام بگم



به خدا مي‌سپارمتون
سرچشمه مهرتون از مهر لايزال الهي

و بي پايان باشه

.............................................................
* اين عبارت کپي رايتش مال جوون جاهل هست.

  لینک | نوشته شده در تاریخ 29/5/84 توسط مهرزاد |