چه خوش است بي نيازي، كه همه فراز باشد

كه بسوزد آن وجودي، كه پر از نياز باشد

چه خوش است راز دل را ، به نماز عشق گويي

شنود همان خدايي ، كه مكان راز باشد


چه خوش است دل نبندي، به كسي جز خدايي

در رحمتش به رويت، همه وقت باز باشد


چه خوش است باز يابي، دم دوست در وجودت

كه برون دگر نيابي، كه؟ نواز ساز باشد


چو «من»ت ِز ياد بردي، همه بي نياز گردي

چه خوش است بي نيازي ، كه همه فراز باشد


 «مهري رحماني»


 لینک | نوشته شده در تاریخ 10/9/83 توسط مهرزاد |