شايد
عشق در اينجا
چتر آبي رنگ بزرگي است
كه دو كودك
در زير آن
گل هاي باران خورده مي چينند
من هم مانند آنها و مثل فروغ:

«گوشواره اي به دو گوشم مي آويزم
از دو گيلاس سرخ همزاد
و به ناخن هايم برگ گل كوكب مي چسبانم»

و به همراه كودكاني مهربان
آغاز مي كنم روزي دوباره را،
روزي كه تا ابد پايدار خواهد بود
آغازت مبارك ....


 لینک | نوشته شده در تاریخ 8/9/83 توسط مهرزاد |