تو را صدا كردم

تو عطر بودي و نور

تو نور بودي و عطر گريز رنگ خيال

درون ديده من ابر بود و باران بود

زپشت پرده باران

تو را نمي ديدم

تو را كه مي رفتي ……… ميان ماندن و رفتن

حصار فاصله

فرسنگهاي سنگي بود

غروب غمزدگي

سايه هاي دلتنگي

تو را صدا كردم

تو رفتي و همه گلها ترا صدا كردند

صداي برگ درختان……… صداي گلها... ... ... سرشك ديده من ناله تمنا را،

نه ديدي و نه شنيدي

ترن ترا مي برد

به ناكجا مي برد….

و من حصار فاصله ها را

نظاره مي كردم!

«حميد مصدق»


 لینک | نوشته شده در تاریخ 5/8/83 توسط مهرزاد |