حضور،

عطر نافه آهوان دارد.

خاكي طاقه هاي رنگي،

جواني مادربزرگ را

در من تكرار مي كند.


پشت شيشه هاي گلاب (بالاي رف)

آيينه گشود:

.............شاهزاده در آب

.............خستگي اسب را مي شست.

.............باران

.............عكس رخساره دختران را به هم آورد.

.............شاهزاده سر برافراخت:

.............«معشوق» را در نگاهم شناخت.

.............حناي مشرق بر گيسوانم نشست،

.............تندباد مغرب برخاست.

زنخدان آيينه را شكست.

«مرسده لساني»



 لینک | نوشته شده در تاریخ 2/8/83 توسط مهرزاد |