روزي كه قلب سرخم، گلبرگهايش را با اشكهاي تنهايي تو سيراب مي نمود، نمي دانست كه هر گلبرگي به قدر تمام دل هاي عاشق، صفا به ارمغان خواهد آورد! و در جشن بهار همراه با تمام لحظه هاي خيست و همگام با ترنم مهرباني ات، نغمه سر خواهد داد، نغمه عشق ... نغمه دوستي و آسماني. نغمه ايي در جشن بهار مهربانيها و مهماني خدا.

من اينك در انتظار رنگين كمان بعد از باران...



من

پري كوچك غمگيني را

مي شناسم كه در اقيانوس مسكن دارد

و دلش را در يك ني لبك چوبين

مي نوازد... آرام، آرام

پري كوچك غمگيني

كه شب از يك بوسه مي ميرد

و سحرگاه از يك بوسه به دنيا خواهد آمد



شعر از« فروغ»


 لینک | نوشته شده در تاریخ 26/7/83 توسط مهرزاد |