256- مدرسه خاطرات نويسنده: انديشه چهارشنبه 4/7/1386 ساعت 1:10 ع
 

این حیاط مدرسه
این سپيدار كهنسالی كه هيچ از قيل و قال ما نمی آسود ؛
اين كبوترهای معصومی كه ما روزی به آن ها دانه می داديم

اين همان كوچه،
همان بن بست

اين همان خانه،
همان درگاه

اين همان ايوان،
همان در

آه !
از بيابان های خشك و تشنه،
از هر سوی صد فرسنگ
در غروبی ارغوانی رنگ،
با نشانی های گنگ و دور

آمدم تا هفت سال از سر گذشتم را بشنوم؛
شاید ؛
از اشارت های يك در،
از نگاه ساكت يك پنجره،
یک شیشه،
یک دیوار.

«فریدون مشیری»

|