252- لبريز از سلام نويسنده: انديشه چهارشنبه 3/5/1386 ساعت 7:43 ع

جاده اي خواهم ساخت
خارج از شهر شلوغ
و سفر خواهم كرد
راه سبزي كه مرا خواهد برد

مي روم آن جايي
كه دل پنجره هايش، پرنور
آفتابش به تبسم، به تن نازك گل
چشم ابرش، نمناك
قامت جنگل زيبايش، سبز
حوض زيبا، پرآب
همه ي باغ، پر از زمزمه ي پاك نسيم
پرپروانه، پر از شوق پريدن در باغ
و همه چلچله ها، آزادند
ساكنانش دلشاد، گل لبخند به هم هديه كنند

مي روم در باغي
كه پرستوهايش، لانه بر شاخه ي نارنج كنند
صحبتي نيست ز سنگ
آسمانش، آبي
رودهايش، جاري
مردمانش، عاشق
رنگ شادي، به همه قامت باغ
همه ي باغ، پر از آرامش
شاخه ها پرسايه
زير هر سايه، دلي شاد و رها
و نگاهان، همه لبريز سلام

|