مشاهده پست های بی پاسخ | مشاهده موضوعهای فعال تاریخ امروز یکشنبه 19 نوامبر, 2017 6:20 am



پاسخ به موضوع  [ 19 پست ]  برو به صفحه قبلی  1, 2, 3, 4  بعدی
 آموزش گام به گام میکروکنترلر 8051 
نویسنده پیام
آواتار کاربر

عضو: جمعه 07 مارس, 2008 1:15 pm
پست ها: 18
پست انواع حافظه در ميكروكنترلرها
1. RAM : حافظه با دستيابي تصادفي - هم خواندني و هم نوشتني
به وسيله كامپيوتر براي ذخيره ‏سازي موقت برنامه‏ هاي در حال اجرا یا اطلاعات، مورد استفاده قرار مي‏ گيرد. اين برنامه‏ ها يا اطلاعات، بعد از خاموش شدن كامپيوتر از بين مي ‏روند، به همين دليل آن را حافظه فرار مي‏ خوانند.

2. ROM : حافظه فقط خواندني
براي برنامه ‏ها و اطلاعات در عملكرد كامپيوتر لازم است. اطلاعات در ROM دائمي است و قابل تعويض به وسيله كاربر نمي ‏باشد و پس از خاموش شدن كامپيوتر هم از بين نمي ‏رود بنابراين آن را حافظه غير فرار مي ‏خوانند.

_________________

گردآورنده: المیرا جلالی
تدوین و آماده سازی مطالب : به وسیله همکاران سایت میکرو رایانه
تمام حقوق این اثر متعلق به سایت میکرورایانه است
استفاده و نقل از این مطالب فقط با ذکر نام سایت میکرو رایانه همراه با لینک آن آزاد است.


یکشنبه 16 مارس, 2008 8:42 pm
مشخصات شخصی
آواتار کاربر

عضو: جمعه 07 مارس, 2008 1:15 pm
پست ها: 18
پست گذرگاه ( bus )
CPU از طريق رشته‏ اي از سيم ‏ها به نام گذرگاه به حافظه و I/O متصل است. گذرگاه، اطلاعات را از جايي به جاي ديگر انتقال مي ‏دهد.

در هر كامپيوتر سه نوع گذرگاه وجود دارد: گذرگاه آدرس، گذرگاه داده و گذرگاه كنترل.

به منظور شناسايي يك وسيله (حافظه يا I/O )، بايد آدرسي به آن تخصيص داد. آدرس اختصاص يافته به يك وسيله مورد نظر، بايد منحصر به فرد باشد؛ يعني دو وسيله مختلف مجاز به داشتن يك آدرس نيستند. CPU آدرس را روي گذرگاه آدرس قرار مي‏ دهد (البته به شكل دودويي) و مدار ديكد کننده وسيله را مي‏ يابد. آنگاه CPU براي به دست آوردن داده از يك وسيله يا ارسال داده به آن، از گذرگاه داده استفاده مي‏ نمايد.

گذرگاه ‏هاي كنترل براي تهيه سيگنال‏ هاي خواندن و نوشتن در وسيله و مطلع ساختن آن از تصميم CPU براي دريافت اطلاعات و يا ارسال اطلاعات به آن است. از سه گذرگاه فوق، گذرگاه های آدرس و داده توانمندي يك CPU را نشان مي‏ دهند.

توضيحي بيشتر در مورد گذرگاه داده:
چون گذرگاه ‏هاي داده براي انتقال اطلاعات به و يا از CPU به كار مي‏ روند، لذا هرچه گذرگاه‏ هاي داده بيشتر باشند، CPU بهتر است. اما افزايش در تعداد خطوط، هزينه ساخت را افزايش مي ‏دهد. بالا بودن رشته سیم های گذرگاه ‏ها به معناي CPU و كامپيوتر گرانتر مي ‏باشد.

اندازه متوسط گذرگاه داده در CPU ها بين 8 تا 64 متغير است. گذرگاه‏هاي داده دو طرفه هستند، زيرا CPU از آن‏ها به هنگام دريافت و يا ارسال داده استفاده مي ‏كند. توان پردازش CPU به اندازه اين گذرگاه‏ ها وابسته است؛ زيرا يك گذرگاه 8 بيتي هر بار قادر است 1 بايت داده را بفرستد، ولي گذرگاه 16 بيتي، 2 بايت را هر بار ارسال مي‏ كند كه نتيجه دو برابر سريعتر خواهد بود.



توضيحي بيشتر درباره گذرگاه آدرس:
چون گذرگاه آدرس براي شناسايي وسيله و حافظه متصل به CPU به كار مي ‏رود، هرچه تعداد رشته سیم های گذرگاه ‏هاي آدرس بيشتر باشند، تعداد وسايلي كه می توانند آدرس ‏دهي ‏شوند بيشتر خواهد بود. به بيان ديگر تعداد گذرگاه‏هاي آدرس براي يك CPU، تعداد مكان ‏هايي است كه با آن محاوره مي‏ كند. پس افزایش خطوط آدرس، تعداد این ماکن های حافظه را افزايش مي ‏دهد.

همواره تعداد مكان‏ها 2 به توان X است كه X تعداد خطوط آدرس مي ‏باشد و ربطي به اندازه خطوط داده ندارد. مثلاً يك CPU با 16 خط آدرس مي‏تواند 65536 (2 به توان 16) يا 64K حافظه را آدرس ‏دهي كند. هر مكان حداكثر 1 بايت داده دارد. گذرگاه آدرس يك گذرگاه يك طرفه است. اين بدان معني است كه CPU از گذرگاه آدرس فقط براي ارسال آدرس به خارج از خود استفاده مي‏ كند.

_________________

گردآورنده: المیرا جلالی
تدوین و آماده سازی مطالب : به وسیله همکاران سایت میکرو رایانه
تمام حقوق این اثر متعلق به سایت میکرورایانه است
استفاده و نقل از این مطالب فقط با ذکر نام سایت میکرو رایانه همراه با لینک آن آزاد است.


یکشنبه 16 مارس, 2008 8:45 pm
مشخصات شخصی
آواتار کاربر

عضو: جمعه 07 مارس, 2008 1:15 pm
پست ها: 18
پست مقدمه‏ اي بر برنامه‏ نويسي اسمبلي در 8051
CPU فقط با سیستم اعداد دودويي كار مي ‏كند و سرعت قابل توجهي دارد. برنامه ‏اي كه از 0 و 1 ساخته شده باشد، برنامه به زبان ماشين خوانده مي ‏شود. در اوايل دوران كامپيوتر، برنامه‏ را به زبان ماشين مي ‏نوشتند ولی نهايتاً زبان‏ های اسمبلي به وجود آمد كه نمادی رمزي برای دستورات كد ماشين را فراهم نمود و علاوه بر آن ديگر ويژگي آن این بود که برنامه‏ نويسي را سريع ‏تر و كم خطاتر كرد.

برنامه‏‏ هاي زبان اسمبلي بايد به وسيله برنامه ‏اي به نام اسمبلر به كد ماشين تبديل شود. زبان‏ اسمبلي، به زبان سطح پاييني اشاره مي ‏كند زيرا مستقيماً با ساختار دروني CPU سر و كار دارد. براي برنامه‏ نويسي به زبان ماشين، برنامه ‏نويس بايد همه ثبات‏هاي CPU و سايز هر كدام را همراه با ديگر جزئيات بداند.

زبان‏هاي BASIC ، PASCAL ، C ، C++ ، JAVA و ديگر زبان‏ها را زبان‏هاي سطح بالا مي ‏خوانند. زيرا برنامه ‏نويس نيازي به شناخت جزئيات CPU ندارد. در حالي كه براي ترجمه يك برنامه زبان اسمبلي به كد ماشين (گاهي آن را كد مقصد يا كد عمل هم مي ‏گويند) از اسمبلر استفاده مي ‏شود. زبان‏هاي سطح بالا به وسيله كامپايلر به كد ماشين تبديل مي ‏گردند.

_________________

گردآورنده: المیرا جلالی
تدوین و آماده سازی مطالب : به وسیله همکاران سایت میکرو رایانه
تمام حقوق این اثر متعلق به سایت میکرورایانه است
استفاده و نقل از این مطالب فقط با ذکر نام سایت میکرو رایانه همراه با لینک آن آزاد است.


یکشنبه 16 مارس, 2008 8:47 pm
مشخصات شخصی
آواتار کاربر

عضو: جمعه 07 مارس, 2008 1:15 pm
پست ها: 18
پست ساختار زبان اسمبلي
در يك دستور زبان اسمبلي يك «نماد رمزي» و به دنبال آن يك يا دو عملوند قرار مي ‏گيرند. عملوندها اقلام داده ‏هايي هستند كه بايد دستكاري شوند و «نماد رمزي» فرمان‏ها به CPU مي ‏باشند و به آن دستور مي ‏دهند كه با اقلام مذكور چه كاري بكند.

دستورات به CPU كار مورد نظر را دستور مي‏ دهند و رهنمون‏ ها (يا شبه دستورات) به اسمبلر جهت مي ‏دهند. مثلاً ORG به اسمبلر مي‏گويد تا كد عمل را در مكان حافظه قرار دهد (شروع برنامه) و END مي‏گويد كه انتهاي كد مبدا فرا رسيده (انتهاي برنامه). به بيان ديگر يكي از آن‏ها شروع و ديگري پايان برنامه را مشخص مي ‏كنند.

يك دستور اسمبلي از چهار ميدان تشكيل شده است:

1. ميدان برچسب به برنامه اجازه مي ‏دهد تا به وسيله يك نام به يك خط از كد ارجاع داده شود. ميدان برچسب نبايد داراي بيش از يك تعداد معين كاراكتر باشد.

2. ميدان ‏هاي نماد رمزي زبان اسمبلي به همراه عملوندها كار واقعي برنامه را انجام مي‏ دهند.

3. ميدان توضيح با يك ″؛″ آغاز مي ‏شود. توضيحات ممكن است در انتهاي هر خط و يا در يك خط جداگانه باشند. توضيحات اختياري هستند.

4. سمیکلن : هر برچسبي كه به يك دستور اشاره كند بايد با ″:″ دنبال شود.

نکته: برای رهنمون‏ها هيچ كد ماشيني توليد نمي شود و فقط به وسيله اسمبلر مورد استفاده قرار مي ‏گيرند، در حالي كه دستورات جهت اجرا در CPU به كد ماشين تبديل مي ‏شوند.

_________________

گردآورنده: المیرا جلالی
تدوین و آماده سازی مطالب : به وسیله همکاران سایت میکرو رایانه
تمام حقوق این اثر متعلق به سایت میکرورایانه است
استفاده و نقل از این مطالب فقط با ذکر نام سایت میکرو رایانه همراه با لینک آن آزاد است.


یکشنبه 16 مارس, 2008 8:50 pm
مشخصات شخصی
آواتار کاربر

عضو: جمعه 07 مارس, 2008 1:15 pm
پست ها: 18
پست اسمبل كردن و اجراي يك برنامه در 8051:
1. ابتدا برنامه بايد در يك اديتور مناسب نوشته شود. اديتور بايد قادر به توليد فايل اسكي باشد (مثل Notepade ). فايل مبدا بسته به اسمبلر به كار رفته داراي توسعه ″asm″ يا ″src″ مي‏ باشد.

2. فايل مبدا كه حامل كد عميات ايجاد شده از مرحله 1 است به اسمبلر 8051 داده مي‏ شود. اسمبلر دستورالعمل‏ها را به كد ماشين تبديل مي ‏كند.
اسمبلر يك فايل مقصد (obj) و يك فايل ليست (lst) ايجاد مي ‏كند. اسمبلر 8051 فايل‏هاي asm را كه از دستورات زبان اسمبلي ساخته شده‏ اند به زبان ماشين تبديل كرده و بدينوسيله فايل obj ايجاد مي‏ گردد.
علاوه بر آن يك فايل ليست هم ايجاد مي ‏شود. اين فايل ليست اختياري است و براي برنامه‏ نويسان بسيار مفيد است زيرا همه كدها و آدرس‏ها همراه با خطاهايي كه اسمبلر شناسايي كرده است، در اين فايل ليست مي ‏شود. اين فايل به وسيله اديتوري مانند Dos Edit دستيابي شده و چاپ مي ‏شود. برنامه ‏نويس فايل ليست را براي يافتن خطاهاي نحوي به كار مي ‏برد. پس از اصلاح همه خطاها كه در فايل ليست آمده است، فايل obj آماده ورود به برنامه پيوند است.

3. اسمبلرها نياز به سومين مرحله دارند كه پيوند خوانده مي ‏شود. برنامه پيوند يك يا چند فايل مقصد را دريافت و يك فايل مقصد مطلق را با توسعه فايل ″abs″ ايجاد مي ‏نمايد. اين فايل به وسيله كساني كه بر روي 8051 برنامه مونيتور دارند، مورد استفاده قرار مي‏ گيرد.

4. سپس فايل ″abs″ به داخل يك برنامه به نام ″OH″ (مبدل مقصد مبناي 16) كه فايلي با توسعه ″hex″ ايجاد مي‏ كند برده مي ‏شود كه اين يك برنامه آماده براي سوزانده شدن در ROM است. اين برنامه همراه با همه اسمبلرهاي 8051 ارائه مي‏ شود. اسمبلرهاي مبتني بر windows هر دو مرحله 2 و 4 را در يك مرحله انجام مي‏ دهند.

نکات:
- برنامه Dos Edit يك فايل اسكي توليد مي ‏نمايد.

- عموماً، نام قسمت توسعه فايل مبدا ″asm″ يا ″src″ است.

- فايل ″asm″ مي ‏تواند به وسيله برنامه Dos Edit توليد شود.

- فايل ‏هاي ″obj″ و ″lst″ به وسيله اسمبلر ايجاد مي ‏شوند.

_________________

گردآورنده: المیرا جلالی
تدوین و آماده سازی مطالب : به وسیله همکاران سایت میکرو رایانه
تمام حقوق این اثر متعلق به سایت میکرورایانه است
استفاده و نقل از این مطالب فقط با ذکر نام سایت میکرو رایانه همراه با لینک آن آزاد است.


یکشنبه 16 مارس, 2008 8:51 pm
مشخصات شخصی
مشاهده پست های قبلی:  نمایش بر اساس  
پاسخ به موضوع   [ 19 پست ]  برو به صفحه قبلی  1, 2, 3, 4  بعدی

افراد آنلاین

کاربران حاضر در این تالار: - و 4 مهمان


شما نمی توانید در این تالار موضوع جدید باز کنید
شما نمی توانید در این تالار به موضوع ها پاسخ دهید
شما نمی توانید در این تالار پست های خود را ویرایش کنید
شما نمی توانید در این تالار پست های خود را حذف کنید
شما نمی توانید در این تالار ضمیمه ارسال کنید

جستجو برای:
پرش به:  
cron
استفاده و نقل از مباحث سایت، فقط با ذکر منبع و لینک سایت میکرورایانه مجاز است.
Copyright © 2006 - 2010 MicroRayaneh - Powered by phpBB © phpBB Group
Valid CSS2 Valid XHTML 1.0
طراحی سایت : میکرو رایانه